Togo en waarom ik er nog niets van kan vertellen.

Beste allemaal,

Ik ben nu al weer een goede vier dagen in Togo. Drie van deze dagen heb ik gewerkt, en dat was om een of andere duistere reden intens. Mijn werktijden zijn uitgebreid. Ik werk in de ochtenden nu vanaf 6 uur tot een uur of 9/half tien. Lunch werk ik van elf tot twee/half drie en diner kost ons nu van 4 tot 8.

Ik ben wel even het land in geweest, omdat er Zaterdag een algehele black-out was op het schip. Dit betekend geen stroom en geen water. Niets dus ;-). Dit was heel vreemd om mee te werken. We hebben besloten om geen Lunch te serveren, en brood in de ochtenden en avonden te doen. Best wel een klus nog, om brood met de hand te snijden voor zoveel mensen. We waren blij dat om 5 uur het licht weer aan ging. Ik leef op dek 3, en daar zijn geen ramen...het was dus stikdonker.

Enfin, we hebben deze dag aangegrepen om een lokaal strand te bezoeken. Onder de kokospalmen zijn we neergestreken, en toen zijn we bij zee gaan kijken. Je kon ongeveer tot je knieen het water in, en als je verder ging dan werd je onderuit gegooit. Niet zwemmen dus, maar in plaats daarvan hebben we op onze rug gelegen in enkeldiep water, en genoten we van de verkoeling van de golven die om ons heen spoelden. Vanaf hier konden Dag en ik de ontwikking van een rip-tide ontdekken in het water. Dit is het verschijnsel dat het water zich op een plek verzameld en krachtig in zee terugtrekt. Als je hierin verzijlt raakt is het het einde, of een mooi verhaal als je het overleeft. Dat ding ontwikkelde zich dus vlak voor onze neus. Is zo`n duikcurcus nog ergens goed voor ook, want de rest had het niet gezien en een wilde daar enthousiast het water in rennen. Toen wij echter heel fel reageerden geloofden ze ons gelukkig, en iedereen leeft nog veilig en wel! Je beleeft nog eens wat hier...

Nu heb ik even pauze, en denk erover om te gaan slapen tot ik weer moet werken, want het werk is intens geworden in Afrika, en iedereen in ons team is er moe van geworden. Nog een maaltijd serveren en dan zijn we weer klaar voor twee dagen. Dinsdag mag ik op de screening werken, en ik kijk er naar uit!