dinsdag 6 juli 2010

Dat was hem dan...

Vanavond spring ik (hopelijk) het vliegtuig in. Nu heb ik nog moeite met afscheid nemen van het schip met alle geweldige mensen. Vandaag voor de laatste keer op mijn werk geweest, en een klein feestje gevierd met de dagwerkers die mijn vrienden zijn geworden hier.

Vandaag hoorde een van de dagwerkers (Emmanuel) dat hij een operatie moet ondergaan. Hij had pijn bij het plassen, en was daarom naar de crewkliniek gegaan. Daar werd hem verteld dat hij chirurgische maatregelen nodig heeft, maar dat we dat op het schip helaas niet kunnen. Hij moet nu een lokaal ziekenhuis bezoeken, maar heeft daar absoluut geen geld voor. Ik heb dus besloten dat het geld dat ik overheb aan dit doel ga besteden... ik weet niet hoeveel een operatie hier kost, maar ik weet wel dat als hij geld overheeft hij dit ten goede van anderen zal gebruiken.

Het is heel gek om hier te zitten en in de chaos van pakken in een te kleine cabin mijn laatste blogbericht te typen. Het voelt zo gewoon om hier rond te lopen, en het idee dat ik voorlopig niet terug kom is heel maf.

Ik heb hier een toptijd achter de rug! Bedankt iedereen die me ondersteund heeft!

2 opmerkingen:

  1. sterkte nog even met alles Daan.Dat geld lijkt me supergoed besteed.Hoop dat het genoeg is of dat er anders wat bij geregeld kan worden zodat hij geholpen kan worden.Tot snel.
    m.Linda

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Daniel, ik heb genoten van je verhalen. Wat mij betreft ga je vooral door met schrijven, want dat doe je erg goed. Ik wens je een behouden terugreis en hoop je deze zomer weer eens te zien!
    En ja, ook ik vind het super dat je Emmanuel zo helpt, toont maar weer aan dat je hart op de goede plek zit.

    BeantwoordenVerwijderen