Screenen, duiken, werken en meer

Pfoah, het leven vliegt hier voorbij! Er is zoveel gaande, en er is zoveel te doen dat ik het nooit allemaal kan vertellen. Ik zal de hoogtepunten en belangrijkste dingen van afgelopen dagen samenvatten.

Het belangrijkste dat ik te vertellen heb is dat ik weer bij de screenings geweest ben. Dit keer als Data-Entry-person. Hiermee nam ik het werk van Laura over. Mijn taak was het invoeren van alle informatie over patienten. Dat betekent dat ik met een vertaler en een zuster alle patienten te spreken kreeg die we kunnen helpen. We voerden de diagnose in en roosterden ze voor een afspraak. Elke patient krijgt een patientenpas mee, waar de naam en de afspraak op staat. De screening duurde een halve dag, maar er wraren ongeveer 1200 mensen komen opdagen. Die konden we lang niet allemaal helpen die dag, dus probeerden we ze te vertellen dat ze de dagen erna terug konden komen. Dit viel niet in goede aarde, en we moesten met spoed extra mensen van het schip laten komen om de menigte te kunnen controleren. Niet helemaal zoals het zou moeten gaan, maar vanuit de mensen geredeneerd ook wel logisch. Je komt voor hulp, je hoopt, en dan vertellen die witte rijkerds je dat je het later nog maar eens moet proberen. Ik zou ook gefrustreerd zijn.

Enfin. De rest van de dag ben ik op het schip bezig geweest informatie te ordenen en in te voeren, zodat Rachel er mee verder kon. Rachel is de screening-coordinator en ze heeft een hulp nodig voor de rest van de outreach. We kunnen goed met elkaar over weg, dus wil ze dat ik het wordt. Dit zou betekenen dat ik de rest van de tijd mee kan naar de screenings, kan helpen in het ziekenhuis, patienten te spreken krijg etc. Ik hoop heel erg dat dit doorgaat. Het kritieke punt is of de ziekenhuisafdeling een bed beschikbaar heeft, en of Sales-department me wil laten gaan. We bidden en zien wat er gebeurt....

Ondertussen ben ik ook eens onder het schip wezen kijken. Afgelopen vrijdag zijn we met 3 man naar beneden gegaan om de zeewater-aanzuig-gaten te onderhouden. Dit is voor het koelwater voor de airco op het schip. Het eerste dat ik vreemd vond was de manier waarop we het water in gingen. Niets geen ladder of easy-entry, maar een sprong van 4 en een halve meter met alle equipment. Dit zou moeten werken, maar ik verloor mijn luchtcylinder met deze grap. Toen alles weer op zijn plaats zat konden we duiken. We zwommen door het smerige water naar het eerste duikpunt waar we de intake voor dek 3 en 4 zouden vinden. Dit is de belangrijkste om schoon te houden, omdat deze het ziekenhuis koel houdt. De eerste keer dat we onder het schip afdaalden vond ik het wel spannend. Het is donker, en je hoort de generatoren ronken. Helemaal niet zoals ik het gewend was in tenerife, met mooie visjes en 20 meter zicht. Toch had dit ook wel wat, bij de volgende 6 intakes die we moesten schoonmaken vond ik het echt leuk. Lekker met schroevendraaiers schelpen uit gaten beuken, en met plamuurmessen planten weg schrapen. Aan het eind van de duik zijn we nog even bij de schroeven wezen kijken. Die zijn gigantisch! Echt groter dan ik had gedacht. Ik schat de diameter op zijn minst op 6 meter, en het is imposant om naast te zwemmen.

Uit het water gaan deden we wel met een ladder, en bovenaan de trap kwamen we de cameraploeg van discoverychannel tegen die ons duikteam eerder die dag al gevolgd hadden. Ze hadden alleen onze sprong en het uit het water klimmen gemist, dus of we dat even opnieuw wilden doen.... Wij dus weer springen en klimmen, best vermoeiend maar erg leuk. Binnenkort ga ik weer!

Voor de rest gaat het gewone werk nog steeds door. De rest van de dingen die ik doe doe ik in mijn vrije tijd. Hieronder valt ook mijn werk in het cafe hier op zondagavonden. Dit valt eerlijk gezegd tegen, want mensen hier blijken niet echt van koffie te houden. Om een voorbeeldje van een bestelling van zondag te geven: 'Mag ik een singleshot-decaf-latte met soyamelk, met caramel, toffeenut en chocoladesiroop?' Ik word dat geacht 'Natuurlijk' te zeggen, maar ondertussen denk ik iets anders.... Gelukkig kan ik in sommige bestellingen nog wel wat latte-art oefenen, en dat begint weer aardig te lukken. Dat is dus wel weer leuk. Misschien leren ze het ooit wel hier....

Overigens staan er een hoop foto`s van de screenings op Picasa. Klik hierboven op 'foto's'. Deze foto`s zijn gemaakt door de fotografen van MercyShips, want niet iedereen mag zomaar foto`s maken op de screenings. Het zou het voor de patienten heel ongemakkelijk maken.