Screening

Vandaag eens een bericht over het echte werk dat is begonnen. Gister ben ik namelijk ondersteunend personeel geweest bij de eerste screening. Om 5 uur in de ochtend kropen we in de auto`s om de boel op te zetten in het nationale handbalstadion. Dag, Justin en ik waren er alledrie bij, en terwijl het nog donker was regelden we de hekken, schaduwzeilen en andere nodige dingen. Er lagen al mensen voor de poort vanaf de vorige dag, dus zorgden we ervoor dat we om 8 uur stipt konden beginnen.

De screening dit jaar is anders dan het altijd gegaan is. Er worden 30 miniscreenings gehouden in plaats van 2 of 3 grote. Toch kwamen er veel minder mensen opdagen dan ik verwacht had. Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat de verkiezingscampagnes begonnen zijn en dat de mensen daar onrustig of zelfs angstig over zijn. Hier gaat dat namelijk gepaard met trucks vol bewapende soldaten enzo. Ik denk dat er in totaal maar 300 mensen zijn geweest.

Helaas waren er onder deze 300 mensen ook genoeg die we niet konden helpen. Ik had de taak om met deze mensen van de pre-screenings-teams naar het gebedsteam te leiden. Die 50 meter zijn lang als je een familie met 2 kinderen bij je hebt, waarmee je in gebroken frans communiceert. Veel mensen wilden echter toch graag bidden, en dat gaf voor mij aan dat dit nieuws ze in elk geval niet wanhopig had gemaakt. Soms zag je in ogen echter dat ze ongevoelig waren geworden voor teleurstelling.

Een leukere taak was het waterboy spelen met Justin. Samen langs de rij met wachtenden om water uit te delen en een beetje te praten met de kinderen en mensen in de rij. Hier was ruimte voor hoop en plezier, en dat is echt een wereld van verschil.

Overigens mochten we geen foto`s maken op de screening. Dit werd gedaan door een MS-fotograaf, en de foto`s komen op picasa zo snel als ik het kan regelen.