hier weer eens een verhaal van mij, en omdat ik niet weet wat ik allemaal ga vertellen, en hoe ik dat ga doen, begin ik maar gewoon een beetje te babbelen.
Afgelopen weken ben ik bezig geweest op de screenings. Elke screening werkte ik met Ruth uit Duitsland om patienten afspraken mee te geven en in een database te stoppen. Op deze functie leer ik een hoop interessante dingen. Ik ben begonnen zelf de diagnose te stellen van patienten die binnenkomen, voordat ik hun kaartje te zien krijg waar de screeners de diagnose op geschreven hebben. Ik heb het vaak bij het rechte eind, en dat vind ik leuk. Ik moet er wel bij vertellen dat het hier vaak ook makkelijk is, want het is allemaal groots. Hernia`s ter grootte van een voetbal zijn geen uitzondering. Ik weet niet of jullie je het filmpje van MS herinneren dat ik in Nederland heb laten zien. Daarin kwam een vrouw voor met een tumor die onder haar kaak groeide. Dit is een mandibular tumour (sorry, ik leer alleen engelse termen) en ik heb er hier al verscheidene gezien die groter zijn dan die van die vrouw op het filmpje. Enfin, ik leer hier een hoop medische dingen dus!
Helaas is mijn werk niet heel intensief. Ik moet vaak wachten op patienten of op papieren of iets anders willekeurigs. Ik zou graag wat meer om handen hebben wat me uitdaagt. Ik vraag me af wat ik ga doen als de screenings over zijn in een paar weken. Ik ben ondertussen alweer over een volgende baan aan het denken. Misschien kunnen ze me hier wel opleiden tot lasser ;-)
Ondertussen begin ik ook de keerzijde van het leven aan boord van de AFM te beleven. Volgende zaterdag gaan Dag en Laura weg, en dat zijn twee fantastische vrienden van me geworden in mijn drie maanden hier. Dat ze weggaan is best moeilijk en erg jammer, maar ik gok erop dat we elkaar nog wel eens opzoeken later. We gaan nog even wat lol hebben in de laatste dagen dat ze hier zijn.
Ik zou graag wat suggesties hebben voor dingen die ik op mijn blog kan melden, want ik weet niet zo goed wat ik hier allemaal vertellen moet. De belangrijkste dingen zijn wel zo`n beetje gedekt nu geloof ik. Rest me nog een ding: Gefeliciteerd Chiel!!!!
Hey Daan,leuk om weer wat van je te lezen.In je mail vind je een reactie op je vraag.Plezier met lol hebben en sterkte met afscheid nemen.
BeantwoordenVerwijderenGroetjes m. Linda
hoi Daniel.Toch welleuk dat je nu aan de medische kant werkt,dan zie je toch erg veel wat je in je studie kunt tegen komen.Na de screening mag je misschien wel in het ziekenhuis blijven,dat lijkt mij leuker als lasser.Het is altijd jammer dat je van vrienden afscheid moet nemen.Suggesties voor je web log kan ik je niet geven,vertel maar gewoon wat je meemaakt,zelf vond ik het ook altijd erg moeilijk Groeten gerda en jan
BeantwoordenVerwijderenHoi Daniël, ik vind het fantastisch om dingen uit je dagelijks leven te lezen. Zo leven we echt met je mee. Sterkte met het afscheid nemen van je vrienden, dat lijkt me echt moeilijk. Misschien is er wel een baantje voor je in het ziekenhuis gedeelte, of kun je iets doen voor de kleintjes als ze aan het opknappen zijn. er komt vanzelf weer wat op je pad denk ik. Bedankt voor al je blogs. Groetjes Olaf en Tineke
BeantwoordenVerwijderen