'Werken' en een pianoleraar

Hallo Allemaal, Bij deze weer eens wat nieuws uit Afrika! Hier hebben we een wat minder prettige zaterdag achter de rug helaas. Dag en Laura zijn nu echt weg, maar het afscheid was goed zoals het was. Zaterdagochtend hadden we een brunch voor ze geregeld, omdat ze allebei een hekel hebben aan vroeg opstaan, en ze op deze manier niet het ontbijt hoefden te halen. Voor de rest was het een goede reden om nog een keer gezellig bij elkaar te zitten en te kletsen en te lachen. De rest van de dag is in beslag genomen met het pakken van hun spullen, foto`s uitwisselen en rustig aan doen. Om een uurtje of 7 was het tijd om aan afscheid te gaan denken, en hebben we nog even met zijn 6en voor en met ze gebeden op het dok. om half 8 reed de auto met de twee erin naar het vliegveld. Sweet goodbye, want hoewel ik ze liever zelf gehouden had was het voor hun wel echt tijd om te vertrekken, dus voor hun is het beter nu.

Ondertussen gaat het werk nog rustig door. Ik heb nog steeds weinig om handen, maar leer nog steeds interessante dingen bij, en kan nog steeds lekker met kinderen met ballonnen spelen. Er zijn nu in totaal nog 4 screenings over, en wat ik daarna ga doen weet ik echt nog niet. Ik zal wel weer een baantje vinden ergens. Althans, dat hoop ik wel... Zonder werk is er hier niets aan, en dat frustreerd me nu wel van mijn huidige werk. Ik heb vandaag in totaal een uurtje wat kunnen doen, en toen was het werk op. Nou ja, ik zie wel wat er hierna komt. Dit baantje was leuk voor de tijd dat het bestond ;-).

Overigens heeft het feit dat Dag weg is ook een voordeel: Ik ben nu verhuist naar het achterste stuk van de cabin. Daar is meer ruimte, het is donkerder en stiller. Johan (Nederlander) is mijn stapelbedgenoot, en dat is prima zo. Wij blijven allebei tot Augustus, en dat is een belangrijk stuk langer dan al onze huidige kamergenoten. Zo zijn wij een beetje het blok dat sturing geven aan het leven in de cabin. Dit houdt in dat wij het rooster voor het schoonmaken regelen en de standaard zetten enzo, want om een of andere misterieuze reden zijn wij de enige twee die door hebben dat het leven veel leuker is als je kamer een beetje schoon is.

Dan nu over de pianoleraar: Ik heb een pianoleraar :-). Een van de vertalers die in het screeningsteam werkt bleek tot mijn stomme verbazing een van de beste jazzpianisten die ik ooit de hand heb mogen schudden te zijn. Hij heeft het geleerd door videolessen op internet te volgen. Ik heb het geluk dat hij mij wel wat pianoles wil geven, dus ik zit weer te oefenen op mijn bluesjes en loopjes. Misschien kan ik piano spelen als ik thuis kom.... wie weet!