Lawson

Hallo allemaal,

Het is wel weer eens tijd om te focussen op wat Mercy Ships hier nou eigenlijk doet, want wat ik hier ook doe, het dient allemaal hetzelfde doel en dit doel kan ik het best laten zien door jullie het verhaal van Lawson te vertellen. Dit verhaal heb ik van dichtbij mogen mee maken, en het is heel gaaf dus hou je vast:

Lawson is een man uit Nigeria die we op een van de screenings gevonden hebben. Hij had een grote tumor die uit zijn mond groeide en zijn tanden staken een beetje doelloos uit zijn mond. Geen fraai gezicht, en daarom hield hij er zorgvuldig een doek voor gebonden (opmerkelijk was wel dat hij er voor zorgde dat de doek goed bij zijn kleding paste).

Toen hij voor onderzoek naar het schip kwam hoorden we dat er een gat was gevallen in het operatierooster omdat er een jongetje met een hazenlip malaria had opgelopen. We konden Lawson dus de volgende dag meteen inroosteren. Dit vertelden we aan hem, en hij kon het maar moeilijk geloven.

'Lawson, you will have surgery tomorrow'.

-'Tomorrow....?'.

'Yes, you can stay here tonight, and you will have surgery tomorrow'.

-'I will have surgery tomorrow....Wait, you will take this off tomorrow?'

'Thats right'

-'Thank God, Tomorrow!!'

De paar dagen die hier op volgden heb ik hem niet gezien, want ik was met het screeningsteam mee, maar maandag (precies een week later) was er weer een screening op het schip, dus zaten we met ons team bij elkaar toen hij langs liep door de gang. hij zwaaide naar ons en wij zwaaiden terug. Een van de vertalers vroeg: Wie is dat? Toen Rachel zei dat dat Lawson was wilden ze haar eerst niet geloven en toen ze het wel geloofden waren ze nog steeds stomverbaasd. Ik was niet verbaasd, maar onder de indruk van de verandering! Lawson zelf ook overigens. Hij danste overal in de rondte en liet zijn gezicht zien aan iedereen die het maar wilde zien. Deze vorm van blijdschap is vreselijk besmettelijk, dus iedereen om hem heen begon vanzelf mee te lachen, te dansen en te zingen.

Dit is een verhaal dat ik heb mogen zien gebeuren, en dat maakt me bewust van alles wat ik hier doe. Elk bord dat ik in de eetzaal heb afgewassen, of elke afsprakenkaart die ik in het screeningsteam heb gemaakt, het is indirect allemaal voor de Lawson`s die hier komen en met hun tomeloze blijdschap iedereen aansteken.